Compartir es vivir

Aangezien ik de ene week werk, de andere week weer niet en de week erna mijn taalcursus weer oppak, ben ik een soort moeilijk te reclasseren draaideurscholier geworden. De dames van de schoolplanning kijken er inmiddels niet meer van op, en proberen met een licht opgetrokken wenkbrauw mijn onmogelijke verzoeken (als op zaterdagmiddag melden dat je maandag toch weer les wilt, en nee, niet in de middag maar in de ochtend en wel op precies het juiste niveau in een niet al te grote klas) toch zoveel mogelijk te faciliteren. Het lukt ze tot nu toe elke keer, wat dit tot een superrelaxte plek maakt om Spaans te leren.

Zodoende heb ik ook elke keer een nieuwe docent. Deze keer tref ik Donelia. Ze komt uit Albacete, lacht veel, en probeert in het slappe stelletje dat dit keer mijn klasgenoten zijn enig leven te pompen. Vooral door samen oefeningen te doen, samen verhalen te delen. Want, zo is haar motto, delen is leven. ¡Compartir es vivir! Heel Spaans dit. Want Spanjaarden houden van delen.

“Compartir es vivir” verder lezen