Ontdekkingsreiziger

Toen ik nog een klein jochie was, keek ik vaak naar een televisieserie op de Belgische zender waar een paar kinderen op weg gingen om Inca-steden te ontdekken.* Ze hadden een medaille waarmee ze een geheime kaart konden activeren, en beleefden natuurlijk al spoorzoekend naar het fameuze El Dorado tal van avonturen. Dat leek me wel wat.

“Ontdekkingsreiziger” verder lezen

Een bijna verloren wereld. Op bezoek bij de allerheiligste drie-eenheid

Ik schrijf dit op de brits in een sober kloosterkamertje met een paar Jezus-schilderijen boven mijn hoofd. Want voorwaar, we slapen vannacht in het heilige Convento de las Trinitarias in El Toboso, een klein dorp met een krappe 2000 inwoners op de grens van Toledo en La Mancha.

Aanvankelijk leek het dicht. Grote stenen muren, her en der zware eikenhouten poorten met diep ingeslagen gitzwarte nagels, zo dicht dat je er met een middelgrote stormram nog niet doorheen zou komen. Dus we waren hier voor niets naartoe gekomen, ondanks dat Maartje nog een paar keer gemaild (!) had met één van de zusters.

Uiteindelijk ging na een telefoontje de zware poort toch open en stond daar zowaar een non op ons te wachten. Heel vrolijk en nieuwsgierig, en dat was niet voor niets, want binnen deze orde van de trinitariërs mag men (tenzij voor doktersbezoek) het klooster niet uit. Dus de komst van buitenstaanders wordt hier hartelijk begroet als een nieuwe stroom van informatie. Desondanks wist Moeder Overste, met wie we (weliswaar achter tralies) een lang gesprek hadden, niet te breken met de zeer Spaanse gewoonte om meer te praten dan te luisteren of te vragen.

“Een bijna verloren wereld. Op bezoek bij de allerheiligste drie-eenheid” verder lezen