Kapitalistisch met kurk

‘Ooit waren dit allemaal fabrieken. Het dorp telde 24.000 inwoners en iedereen werkte in de kurkindustrie. We exporteerden naar vele landen. Omdat we aan zee liggen, ging dat handig. Maar Portugal heeft alles overgenomen. Ze zijn goedkoper. Dus nu proberen we op andere manieren geld te verdienen. Het toerisme dus.’

De fabrieken van toen zijn kunsttentoonstellingen van nu. We zijn in gesprek met de ‘suppoost’, oftewel een lange slungel die enige tijd onvindbaar is als we kaartjes willen kopen. Als hij terug is, moeten we allereerst een paar koekjes met hem eten. Deze ontspannen, ja zelfs slaperige sfeer kenmerkt het Catalaanse dorpje Palafrugell. Eens het hart van de kurkindustrie, eens florerend, maar nu is er weinig meer van over. Een klassiek kapitalistisch verhaal.

“Kapitalistisch met kurk” verder lezen

Als vrij burger in een snikheet theater

Het is kwart voor elf in de avond en nog steeds is het 36 graden. Een omroepster meldt dat we nog een paar minuten geduld moeten hebben. De toneelvoorstelling begint zo. Om me heen zit een leger aan Spanjaarden driftig te wapperen. Met waaiers, met programmaboekjes, met hoedjes. Zou het hier 2000 jaar geleden ook zo vreselijk heet zijn geweest? Zou ik mijn toga ook iets losser om me heen hebben gedrapeerd, in de hoop dat er een briesje doorheen waait?

“Als vrij burger in een snikheet theater” verder lezen

Tomatenoorlog

Ik kreeg al vragen of ik niet verzopen was in de tomaten, of ik het tomatenbad wel overleefd had. Tijd voor een blog dus. Tomatenbad, tomatenbad? Waar héb je het over?

Wel, het is mijn meest bizarre ervaring van dit jaar, misschien wel van de afgelopen 5 jaar: met tienduizenden anderen in een steegje in een onooglijk Spaans dorp nabij Valencia een tomatengooioorlog voeren.

“Tomatenoorlog” verder lezen

Ontdekkingsreiziger

Toen ik nog een klein jochie was, keek ik vaak naar een televisieserie op de Belgische zender waar een paar kinderen op weg gingen om Inca-steden te ontdekken.* Ze hadden een medaille waarmee ze een geheime kaart konden activeren, en beleefden natuurlijk al spoorzoekend naar het fameuze El Dorado tal van avonturen. Dat leek me wel wat.

“Ontdekkingsreiziger” verder lezen

De broedertwist

‘Ik sprak eens een Nederlander in Amsterdam in het Duits aan, omdat mijn Duits heel goed is, en ik me zo beter verstaanbaar kon maken, maar iets in zijn blik zei me dat dit niet zo’n goed idee was’. Onze Portugese hotelmedewerker João grinnikt terwijl we het hebben over de relatie tussen de Portugezen en de Spanjaarden, waarmee hij maar even zijn punt gemaakt wil hebben: beter niet zomaar Spaans spreken tegen Portugezen. Want de Spanjaarden, dat zijn natuurlijk echt andere mensen.

“De broedertwist” verder lezen