Carlos & Nacho.

´Nu gaat hij een boek halen.´ In de stem van Carlos klinkt iets dat tussen geamuseerdheid en lichte ergernis in zit. Hij heeft duidelijk vaker meegemaakt dat Nacho, zijn geliefde, midden in een verhit gesprek met een boek aan komt zetten.

Daar is Nacho weer, met een dikke atlas die de geschiedenis van Spanje verbeeldt. Hij loopt met grote passen het terras op. Eindelijk is het donker gevallen en zijn de chicharras met hun gesjirp gestopt. Het woord is aan Nacho.

“Carlos & Nacho.” verder lezen

Hartje Airbnb

Toen wij voor ons vertrek naar Spanje konden kiezen tussen Barcelona en Madrid, zijn we in beide steden even gaan kijken. Het verschil was groot. Barcelona, met name de oude binnenstad, vonden we overlopen door toeristen, terwijl we bij Madrid een veel Spaanser gevoel kregen. Onder meer (maar niet louter en alleen) om deze reden kozen we voor Madrid, en gingen in de fijne Barrio de las Letras wonen. Merkwaardig genoeg blijkt nu juist onze wijk de grootste ‘toeristendichtheid’ te bezitten. “Hartje Airbnb” verder lezen

Spaanse droom dichterbij door de Brexit. In de wachtrij in Gibraltar.

Spanje beslaat samen met Portugal het hele Iberische schiereiland. Het héle schiereiland? Nee, één kleine nederzetting bleef moedig weerstand bieden aan de overweldigers en maakte het leven van de Spanjaarden in de omringende legerplaatsen bepaald niet gemakkelijk… Nu ja, het is in Gibraltar eerder andersom!

Gibraltar ´houdt stand´ sinds 1704, toen een Brits-Nederlandse vloot het veroverde op de Spanjaarden. Sindsdien zijn de Spanjaarden al eeuwenlang bezig om het terug te krijgen.

“Spaanse droom dichterbij door de Brexit. In de wachtrij in Gibraltar.” verder lezen

Verkiezingsavond tussen de Spanjaarden

Aangezien Luis, een vriend van mij, moest werken op maandagavond en geen tijd heeft om Spanje-Italië te kijken, was zijn voorstel om de verkiezingsavond te aanschouwen, samen met een aantal vrienden van hem. Dat werd één groot tranendal.

In een van binnen opmerkelijk mooi pand in het groezelige Madrileense Malasaña komen binnen een uur een stuk of 8 mensen één voor één binnenvallen. Een bijeengeraapt zooitje van vrienden van vrienden, maar dat komt hier wel meer voor. De gewoonte is dat je twee zoenen geeft, en vervolgens naar de koelkast sprint om daar je meegebrachte bier of uiterst goedkope fabriekssangria te stallen, die, geheel volgens de lokale gewoonte, natuurlijk gedeeld wordt.

Om 20.00 u. begint het spektakel. Géén Ferry Mingelen hier in Spanje, maar een soort gladde, voortdurend met zijn pen spelende anchor.  “Verkiezingsavond tussen de Spanjaarden” verder lezen