Buitengewoon belangrijk

Iedereen die zich in Madrid buitengewoon belangrijk vindt, vestigt zich er op één plek: de Paseo de la Castellana. Ik werkte een half jaar voor de Europese Commissie, een buitengewoon belangrijke Europese speler, die zodoende uiteraard aan de Castellana niet gemist kan worden. Zo kreeg ik een half jaar uitstekend dagelijks zicht op hoe de belangrijke mensch zich gedraagt, en hoe zich dat  vertaalt in een allee van de macht.

Lees “Buitengewoon belangrijk” verder

Lente in Madrid

Ik had er nog nooit van gehoord, maar via mijn geheime bronnen kreeg ik te horen dat er een bijzonder park is in Madrid dat de eerste week van maart verandert in een oase van bloesem. Het ligt een beetje in de middle of nowhere, maar bleek echt het bezoeken waard. Een foto-repo uit la Quinta de los Molinos.

Lees “Lente in Madrid” verder

Het leukste obscure museum van Madrid

Het Reina Sofía, het Prado, Thyssen Bornemisza: grote namen in de museumwereld, en dito aantallen bezoekers. Wie net als ik echter houdt van kleine musea waar je voor de suppoost als bezoeker zelf nog een bezienswaardigheid bent, zoekt het in de buitenwijken van de stad. In Fuencarral is net een nieuw pareltje geopend. Rauw, modern, geëngangeerd, en zelfs af en toe spookachtig: het Museo Zapadores.

Lees “Het leukste obscure museum van Madrid” verder

Op de foto met een grote Velázquezpop

Ze staan overal in de stad. In totaal zijn het er tachtig: De Meninas van Madrid. Het zijn levensgrote poppen in allerlei bonte kleuren. Soms zijn ze met graffiti, kindertekeningen of wolkjes versierd, dan weer met linten die zeggen ‘let op breekbaar!’. Overal zijn referenties te vinden naar andere kunstwerken, films, eten of mode. Zo is Star Wars vertegenwoordigd met een ‘Darth Vader Menina’, zie je een knipoog naar Andy Warhol bij een Menina met een colaflesje in haar hand of krijg je gezonde trek bij de ‘Fruit Menina’. Kortom, ze vormen een explosie van cultuuruitingen. Maar wat kunnen we ermee?

Lees “Op de foto met een grote Velázquezpop” verder

Voornemens. Een jaar in het Retiro

In Madrid is het Retiropark onmiskenbaar mijn lievelingsplek: het Madrileense alledaagse leven vermengt zich er met toeristen, muzikanten en straattheater. Om de honderd meter een compleet nieuwe ambiance. Ik heb er al eerder een filmpje over gemaakt op dit blog, waar ik bijna wat van bovengenoemde mensen omver rijd. Het is de plek waar ik naartoe ga als ik me even wat minder vrolijk voel, of wanneer Maartje en ik zin hebben om even een wandelingetje te maken – samen luisteren naar een Spaanse gitaarconcert op een zomerse avond bij het standbeeld van Alfons XII. Ik kom er altijd met een opgeruimd hoofd van terug.

Lees “Voornemens. Een jaar in het Retiro” verder

Verkeersbordmetamorfoses: Street-Art in Madrid

Sinds ik in de Barrio de las Letras woon en op het eind van de dag een rondje middenstand doe voor de dagelijkse boodschappen, word ik elke keer weer opnieuw verrast door onze lokale straatkunst. Om de haverklap wordt een verkeersbord omgetoverd tot een soort klein kunstwerkje, vergezeld met het onderschrift ‘Yipi Yipi Yeah’. Een geheim kunstgenootschap…

Lees “Verkeersbordmetamorfoses: Street-Art in Madrid” verder

Van dik hout…

Overal ter wereld heb je de grote stad en de periferie. Tijdens mijn studie politicologie leerde ik dat er zelfs politieke scheidslijnen tussen zijn, vanwege het grote onbegrip dat er tussen deze twee werelden heerst. Zo zouden de (hoofd)stedelingen hip, modern maar wel gladde blaaskaken zijn, terwijl de mensen van het platteland nog goudeerlijk, maar helaas een wel beetje dommig en ouderwets zijn. Zo ook in Spanje natuurlijk.

Lees “Van dik hout…” verder