Bij de dokter

In een klein straatje vlakbij het Prado staan wat nette herenhuizen. Op het oog heel gewoon. Bij eentje hangt bij de deurbel niet een naam van de bewoner, maar het woordje ‘consultas’. Verder niets. Het groene lichtgevende kruis is de apotheker ernaast. De eerste keer belde ik met lichte aarzeling aan: is dit werkelijk de huisarts? En begint het spreekuur hier echt pas om zes uur ’s avonds?

“Bij de dokter” verder lezen

Stad van immigranten

Natuurlijk is elke stad een plek van immigranten. Al in de negentiende eeuw kwamen de landloze plattelandsarbeiders richting de steden, en sindsdien is de stadsgroei nooit meer opgehouden. De stad is in wezen niets anders dan een continue influx van komers, van immigranten dus. Daar vallen wij natuurlijk ook onder – in dubbele zin zelfs: want niet alleen zijn wij nieuwkomers in Madrid, we komen ook uit een ander land.

Maar gelukkig zijn we de enigen niet. Sterker nog, naast dat de stad vol zit met Spanjaarden uit alle regio’s die het land rijk is, is met name één groep – of misschien moet je juist zeggen, zijn meerdere groepen – opvallend: de Latino’s.

“Stad van immigranten” verder lezen

Op de foto met een grote Velázquezpop

Ze staan overal in de stad. In totaal zijn het er tachtig: De Meninas van Madrid. Het zijn levensgrote poppen in allerlei bonte kleuren. Soms zijn ze met graffiti, kindertekeningen of wolkjes versierd, dan weer met linten die zeggen ‘let op breekbaar!’. Overal zijn referenties te vinden naar andere kunstwerken, films, eten of mode. Zo is Star Wars vertegenwoordigd met een ‘Darth Vader Menina’, zie je een knipoog naar Andy Warhol bij een Menina met een colaflesje in haar hand of krijg je gezonde trek bij de ‘Fruit Menina’. Kortom, ze vormen een explosie van cultuuruitingen. Maar wat kunnen we ermee?

“Op de foto met een grote Velázquezpop” verder lezen

¡Campeones!

‘Wij’ zijn UEFA-kampioen geworden. Wij van Atléti. Wij van Atléti? Jazeker, ondanks uw sceptisch gefrons kan ik u verzekeren, daar hoor ik ook bij.

Overal ter wereld, maar vooral in Spanje, is het niet alleen leuk, maar ook heel handig om je direct tot een der lokale clubs te bekeren. Immers, van hoog tot laag: voetbal is onder mannen nog steeds hét sociale smeermiddel.

“¡Campeones!” verder lezen

Madrileense obers

Dime’ zegt een serveerster nadat ze is uitgepraat met haar collega. Het betekent zoiets als ‘zeg het maar’ – dat past in Spanje in één woord. Ongeduldig wacht ze hoe ik in mijn onhandige Spaans de bestelling doorgeef. Hoewel ik even heb zitten wachten voordat zij naar mijn tafeltje kwam, lijkt zij degene te zijn die haar tijd verspilt. Ze is weer verdwenen voor ik het door heb. De komende tien minuten wacht ik in onzekerheid af of alles wel goed is doorgekomen. Net op het moment dat ik mijn boek besluit te pakken, verschijnt de warme smeuïge tortilla voor mijn neus. ‘¡Que aproveche!’, klinkt er, terwijl ze alweer doorloopt naar de volgende klant.

“Madrileense obers” verder lezen