Barrio de las letras: onze schrijverswijk

Tot mijn schande moest ik constateren dat ik nog nooit geschreven had over mijn eigen buurt, mi barrio. En dat terwijl het barrio-gevoel in Spanje en zeker in Madrid toch heel belangrijk is: elke buurt heeft zijn eigen sfeer en eigen cultuur. ‘Muy barrio’, dat betekent dat iets typisch is voor díe wijk. De buurttrots en -identiteit kunnen in Spanje zelfs bijna patriotische vormen aannemen, waarvoor zowaar een Spaans academisch woord is uitgevonden: barrionalismo.

Lees “Barrio de las letras: onze schrijverswijk” verder

Franco opgraven

Na maandenlange stilte voor de storm, ging vandaag de kogel door de kerk: het hooggerechtshof heeft bepaald dat de Spaanse dictator Francisco Franco uit zijn praalgraf gelicht mag worden. Het werd tijd. Nu kan de plek waar hij begraven is, de Valle de los Caídos, misschien eindelijk een echte herinnerings- en educatieplek over de Spaanse Burgeroorlog worden.

Lees “Franco opgraven” verder

Publieke werken

De mooiste tochten zijn de tochten waarop je een ontdekking doet. Iets waarvan je niet wist dat het überhaupt bestond. Waarnaar je niet op zoek was, maar hé, daar doemt het plots voor je op. Ditmaal een megalomane mislukking; een achttiende-eeuwse dam met drooggevallen kanaal in the middle of nowhere. In alle opzichten Spanje ten voeten uit.

Lees “Publieke werken” verder

Buitengewoon belangrijk

Iedereen die zich in Madrid buitengewoon belangrijk vindt, vestigt zich er op één plek: de Paseo de la Castellana. Ik werkte een half jaar voor de Europese Commissie, een buitengewoon belangrijke Europese speler, die zodoende uiteraard aan de Castellana niet gemist kan worden. Zo kreeg ik een half jaar uitstekend dagelijks zicht op hoe de belangrijke mensch zich gedraagt, en hoe zich dat  vertaalt in een allee van de macht.

Lees “Buitengewoon belangrijk” verder

Lente in Madrid

Ik had er nog nooit van gehoord, maar via mijn geheime bronnen kreeg ik te horen dat er een bijzonder park is in Madrid dat de eerste week van maart verandert in een oase van bloesem. Het ligt een beetje in de middle of nowhere, maar bleek echt het bezoeken waard. Een foto-repo uit la Quinta de los Molinos.

Lees “Lente in Madrid” verder

Bij de dokter

In een klein straatje vlakbij het Prado staan wat nette herenhuizen. Op het oog heel gewoon. Bij eentje hangt bij de deurbel niet een naam van de bewoner, maar het woordje ‘consultas’. Verder niets. Het groene lichtgevende kruis is de apotheker ernaast. De eerste keer belde ik met lichte aarzeling aan: is dit werkelijk de huisarts? En begint het spreekuur hier echt pas om zes uur ’s avonds?

Lees “Bij de dokter” verder