Hartje Airbnb

Toen wij voor ons vertrek naar Spanje konden kiezen tussen Barcelona en Madrid, zijn we in beide steden even gaan kijken. Het verschil was groot. Barcelona, met name de oude binnenstad, vonden we overlopen door toeristen, terwijl we bij Madrid een veel Spaanser gevoel kregen. Onder meer (maar niet louter en alleen) om deze reden kozen we voor Madrid, en gingen in de fijne Barrio de las Letras wonen. Merkwaardig genoeg blijkt nu juist onze wijk de grootste ‘toeristendichtheid’ te bezitten.

We schijnen zelfs meer toeristen per vierkante kilometer te bezitten dan Barcelona. Althans, als we de voorzitter van onze wijkvereniging moeten geloven, die onlangs in de krant de oorlog aan de illegale toeristenverhuur verklaarde. Volgens allerlei voorzitters, vice-voorzitters en andere semi-Bobo’s van allerlei buurtcomités is de limiet bereikt, en moet er ingegrepen worden. Nu stonden er in hetzelfde krantenartikel inderdaad tragische voorbeelden van huizenblokken waar nog slechts 5 appartementen verhuurd/in bezit waren van bewoners, en de overige 42 (!) ver-Airbnb’d werden. Bewoners klagen nu over onveiligheid, lawaai, overlast, urine in het voorportaal.

De scheefgroei is herkenbaar. Bij ons werd onlangs ook een vergadering gehouden over het thema in ons appartementenblok. Er hingen een week lang allerlei aankondigingen in het halletje. Uiteindelijk ben ik er niet naartoe gegaan, omdat de vorige vergadering slechts voor de eigenaren en niet voor de huurders was. Maar goed, wij weten dat het ook bij ons speelt. Onze sympathieke Grieks-Amerikaanse bovenbuurman verhuurt namelijk ook zijn appartement illegaal op Airbnb. Als hij het verhuurt, slaapt hijzelf bij vrienden en zo verdient hij genoeg om zijn twaalf ambachten en dertien ongelukken leven vol te houden. Daarnaast zijn de twee kamers op onze zelfde verdieping in beheer van een hotel. Wij hebben dus slechts een paar keer per maand buren – zeker omdat dit hotel echt woekerprijzen vraagt. Waarschijnlijk verliezen we nu ook nog een bovenbuurvrouw, want die vertrekt en de eigenaresse (die het hoogst ongepast vond dat we hier een vraag over stelden – wat ook iets over de sociale cohesie zegt) denkt met de Eurotekens in haar ogen nu ook aan Airbnb.

Wat hiervan te denken? Wat betreft overlast heb ik in onze wijk niet heel veel last van de toeristen. Sterker nog, het zorgt ook voor wat aanbod aan leuke restaurantjes. De urine, die ik ook wel eens in onze straten ruik, is vaker van de zwervers, die ons pleintje als een soort chronisch hangoord hebben ingericht (gelukkig is de zwerfster die altijd stiekem tussen de auto’s ging poepen inmiddels weer verdwenen). Blijft over de onveiligheid en het gevoel voortdurend mensen in je huizenblok te hebben die je niet kent. Dat eerste ervaar ik niet echt, het tweede heeft niet zozeer met illegale alswel met toeristenverhuur in het algemeen te maken. Het legale hotel doet het ook. Laatst verontschuldigde een Amerikaanse dame zich dat ze in plaats van de lichtknopjes midden in de nacht alle bellen had ingedrukt.

Ditch the map and get lost. Dagenlang liet een nieuw hotel allerlei letters naar boven takelen.

Het belangrijkste voor mij is dat ik het jammer vind – ondanks dat ik wellicht met mijn piano voor potentiële buren lawaai zou maken- dat we zo weinig echte buren hebben, en dat we hierdoor in een onpersoonlijk huizenblok wonen. Met het vertrek van de bovenbuurvrouw zijn we onderhand de laatsten der Mohikanen. Terwijl huis- en gebouwgenoten altijd een belangrijke bron van vrienden zijn geweest in ons leven. Bovendien zou het ons leven nu Spaanser kunnen maken, waardoor je nog iets meer integreert in het land waar je woont.

Van de andere kant, onze bovenbuurman die illegaal onderverhuurt is juist de enige die gezellig is en met wie ik regelmatig een biertje drink en muziek maak. Veel sympathieker dan de oude dame die altijd loopt te klagen, al dan niet over de toeristen, en een andere vrouw die ons na een jaar nog steeds niet kende ‘die het zelf niet erg vond dat mijn fiets 5 minuten in het gangetje stond – maar ach, sommige mensen zien snel problemen, dus ja… ik zeg er toch wat van… en hebben jullie overigens ook al gehoord van de vergadering over de illegale verhuur…’

We wonen hier pas anderhalf jaar wonen, en kennen de buurt niet anders dan dit. Maar ik het wel kan begrijpen waarom de acties tegen Airbnb en de illegale toeristenverhuur van start gaan. ‘Mijn buurt is mijn buurt niet meer’, citeerde een Amsterdammer Willy Alberti in de Tegenlichtdocumentaire over de Airbnb-overlast. Dat is het probleem, te meer als je plots als bedreigde diersoort tussen 42 kamertjes woont waar de rolkofferexoot in kuddes tegelijk naar binnen trekt.

Calle de las Huertas, het leuke straatje met de literaire teksten…

Van de andere kant, hoe mooi was het vroeger eigenlijk? ‘Calle de Huertas, más putas que puertas’ (Calle de las Huertas, meer hoeren dan deuren) luidde vroeger hier een gezegde. Nu is het een vrolijke straat met veel muziekbarren, mooie bomen die in mei prachtig in bloei staan, en ronkende Spaanse literaire fragmenten in gouden letters op de keien. Maar goed, wel een straat vol met huizen waar de contracten van oorspronkelijke bewoners plots niet verlengd worden, omdat verhuur via Airbnb simpelweg meer oplevert. Of huurders moeten plots veel meer gaan betalen, omdat ‘hun huren marktconform worden’. Dat is ons gelukkig vooralsnog bespaard gebleven, maar wie weet wat de toekomst brengt?

…. Calle de las Huertas, de foute karaokebars

De bewonerscommissies gaan nu de juridische weg op. Ze willen dat de gemeente 250 illegale appartementen gaat sluiten. Eerder waren er al voorstellen dat bewonersblokken via democratische vergaderingen zelf konden stemmen of ze wel of niet dit soort verhuur willen verbieden. Is de meerderheid voor, dan zouden ze de illegale verhuur met gemeentehulp kunnen stoppen. Op zich een goede gedachte om de lokale democratie, de mensen die hier moeten leven, hier zeggenschap over te geven. Maar gezien de lucratieve opbrengsten voor eigenaren en de verdorven ziel van de mens in het algemeen lijkt het me geen gelopen race. De huurder zou juist stemrecht moeten krijgen, maar die is momenteel uitgesloten. Het aloude eigendomsrecht breekt hier op, terwijl het geen recht doet aan het feit dat er meer belanghebbenden zijn.

Ook probeert men hier de Amsterdamse regels in te voeren of die althans te onderzoeken, waarin slechts een bepaald (klein) aantal dagen per jaar verhuurd kan worden, zodat investeerders zich niet op de appartementen storten maar lieden als onze bovenbuurman wel nog een zakcentje bij kunnen verdienen. Overigens voorzie ik dat buurman dan toch echt weer wat werk moet gaan zoeken. Maar wellicht is dat ook niet erg.

 

Eén gedachte over “Hartje Airbnb”

  1. Barcelona is toeristisch, maar ook Madrid moet niet onder doen. Vroeg of laat zal de regelgeving van die airbnb sites fors strikter worden. Barcelona, Venetië en Rome kreunen onder het toerisme. leuk voor de personen die er rijker van worden, maar de bewoners vinden het iets minder leuk denk ik. Binnen hier en 5 jaar vinden ze nieuwe toeristentaksen uit om het toerisme in toom te houden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *