De Heilige week

De pianolessen zijn geschrapt, de voetbalclub speelt deze week niet. Spanje ligt even stil, want het is Semana Santa. De heilige week voor Pasen, waarin een groot aantal Spanjaarden vrij heeft. Het geeft ze de gelegenheid om mee te doen aan één van de vele processies die er deze week gehouden worden.

De harmonie trekt langs om de processiegangers uit de kerk op te halen

Het is stralende zondagochtend, en ik loop door een paar kleine straatjes in het rustige stadje Segovia. Een paar tieners sjokken in een soort zwarte tovenaarskostuums door de straat, uiteraard druk pratend. Een straat verder zie ik twee dames in het goud, flink doorstappend richting de kerk. Het doet me een beetje aan carnaval in mijn eigen dorpje denken, en aan de stilte voor de storm: de voorbereidingen voor het grote feest. Het hing, letterlijk, al eerder in de lucht: in Ávila hing al een uitgewassen puntmuts aan de waslijn, die argeloze toeristen doet denken aan de Ku Klux Klan, maar hier is het een oeroude uitmonstering van één van de vele broederschappen die rond Pasen de processies bijwonen.

Als ik op het plein voor de kathedraal van Segovia kom, is het al drukker. Grote hekken worden aangesleept. De bisschop is in gesprek met zijn schare parochianen. Ook spannend voor hem, hoor ik later, want hij is nieuw en het is zijn eerste Semana Santa in Segovia. Voor mij ook, dat schept een band.

Enige tijd later beginnen de klokken te beieren: na de mis van Palmpasen worden alle broederschappen in de juiste volgorde opgesteld, start de harmonie met wat tromgeroffel en komt de stoet stap voor stap in beweging. In tegenstelling tot Andalusische paasfeesten voltrekt de Segoviaanse processie zich goeddeels in stilte, totdat de heldere trompetten van de harmonie een schelle ballade inzetten die mij doet denken aan de westernklassiekers van Ennio Morricone (zie filmpje).

Dikke rijen toeschouwers worden met name gevormd door Spaanse families die naar hun kinderen komen kijken, die in hun fraaie pakjes druk aan het waaieren zijn met enorme (plastic) palmtakken. Aan het eind van de stoet is er een kar met daarop een ezel, waarop Jezus zit. Het beeldt de intocht van Christus in Jeruzalem uit. Alle kindertjes spelen het na door met hun palmtakken flink te zwaaien naar het beeld. Wat oudjes die ook onderdeel uitmaken van de stoet, kijken het goedkeurend aan.

Een jochie die de buitengewoon belangrijke taak heeft gekregen het ezelbeeld ‘te bewaken’, kijkt serieus voor zich uit. Maar als zijn familie naar hem roept en zwaait, kan hij zich toch niet langer beheersen, kijkt onze kant uit, en zwaait snel terug. Om daarna weer strak voor zich uit te kijken, met zijn witte vlaggetjes in zijn hand. Processie lopen, zeker niet eenvoudig! Een stukje verderop waggelen belangrijke notabelen, waaronder een dikkige vrouw die waarschijnlijk de burgemeester is. Ze wuift statig ons toe.

Christus rijdt niet vanzelf. Links een notabele die de jongens onder de kar toeschreeuwt dat ze wat meer naar links moeten.

Het is een vrolijk spektakel, en het duurt minstens anderhalf uur, terwijl het rondje amper 2 kilometer telt. En toch. Wie goed kijkt, ziet dat de processie voornamelijk bestaat uit veel kinderen en veel oudjes. De middengeneraties ontbreken. Hoe lang zal Spanje nog in deze week het land van de processies blijven?

8 gedachten over “De Heilige week”

  1. Ha Twan, ja wij waren er ook! En wat was het weer een fantastische dag in Segovia, mede dankzij jouw toegevoegde historische verhalen. Blijf je volgen, ook Maartjes verhalen bij de Volkskrant. Heb een goed leven in Madrid.

  2. Lijkt me heel bijzonder voor jullie om dit mee te maken!
    Mooi verhaal, sfeervolle foto’s (met strak blauwe lucht) en via het filmpje … alsof we er zelf bij mogen zijn 😉

  3. Wat en devotie bij de processiegangers! Erg indrukwekkend. Merkwaardig dat het desondanks op mij enigszins lachwekkend overkomt; Sinterklaasje spelen met habijten in allerlei kleuren en de statige staf vervangen door sierlijke palmtakken. Fijn dat je deze gebeurtenis hebt gedeeld.

  4. Hallo Twan, je blog “Hartje Spanje” ontdekt. Geniet van je prachtige verhalen en schitterende foto’s. Er zitten juweeltjes tussen. Nog een heel mooie tijd in Spanje voor jullie beide.

    Groet van Truus (FNV Rotterdam)

    1. He Truus, wat leuk om van je te horen! En grappig dat je het hebt weten te vinden. Ik heb overigens net weer een nieuw blog gepost, dus nieuw leesvoer! Alle goeds!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *