Op de foto met een grote Velázquezpop

Ze staan overal in de stad. In totaal zijn het er tachtig: De Meninas van Madrid. Het zijn levensgrote poppen in allerlei bonte kleuren. Soms zijn ze met graffiti, kindertekeningen of wolkjes versierd, dan weer met linten die zeggen ‘let op breekbaar!’. Overal zijn referenties te vinden naar andere kunstwerken, films, eten of mode. Zo is Star Wars vertegenwoordigd met een ‘Darth Vader Menina’, zie je een knipoog naar Andy Warhol bij een Menina met een colaflesje in haar hand of krijg je gezonde trek bij de ‘Fruit Menina’. Kortom, ze vormen een explosie van cultuuruitingen. Maar wat kunnen we ermee?

“Op de foto met een grote Velázquezpop” verder lezen

Wisseling van de macht

Een politieke omwenteling in Spanje! De rechtsconservatieve Rajoy heeft vandaag definitief het veld geruimd nadat een motie van wantrouwen van de sociaaldemocraten een meerderheid kreeg in het parlement. De sociaal-democraat Pedro Sanchéz mag het roer direct overnemen. Uw parlementair verslaggever van Hartje Spanje was als politieke junkie natuurlijk ter plaatse, te meer omdat het parlement letterlijk drie minuten lopen van ons huis ligt.

“Wisseling van de macht” verder lezen

¡Campeones!

‘Wij’ zijn UEFA-kampioen geworden. Wij van Atléti. Wij van Atléti? Jazeker, ondanks uw sceptisch gefrons kan ik u verzekeren, daar hoor ik ook bij.

Overal ter wereld, maar vooral in Spanje, is het niet alleen leuk, maar ook heel handig om je direct tot een der lokale clubs te bekeren. Immers, van hoog tot laag: voetbal is onder mannen nog steeds hét sociale smeermiddel.

“¡Campeones!” verder lezen

Madrileense obers

Dime’ zegt een serveerster nadat ze is uitgepraat met haar collega. Het betekent zoiets als ‘zeg het maar’ – dat past in Spanje in één woord. Ongeduldig wacht ze hoe ik in mijn onhandige Spaans de bestelling doorgeef. Hoewel ik even heb zitten wachten voordat zij naar mijn tafeltje kwam, lijkt zij degene te zijn die haar tijd verspilt. Ze is weer verdwenen voor ik het door heb. De komende tien minuten wacht ik in onzekerheid af of alles wel goed is doorgekomen. Net op het moment dat ik mijn boek besluit te pakken, verschijnt de warme smeuïge tortilla voor mijn neus. ‘¡Que aproveche!’, klinkt er, terwijl ze alweer doorloopt naar de volgende kant.

“Madrileense obers” verder lezen

Voornemens. Een jaar in het Retiro

In Madrid is het Retiropark onmiskenbaar mijn lievelingsplek: het Madrileense alledaagse leven vermengt zich er met toeristen, muzikanten en straattheater. Om de honderd meter een compleet nieuwe ambiance. Ik heb er al eerder een filmpje over gemaakt op dit blog, waar ik bijna wat van bovengenoemde mensen omver rijd. Het is de plek waar ik naartoe ga als ik me even wat minder vrolijk voel, of wanneer Maartje en ik zin hebben om even een wandelingetje te maken – samen luisteren naar een Spaanse gitaarconcert op een zomerse avond bij het standbeeld van Alfons XII. Ik kom er altijd met een opgeruimd hoofd van terug.

“Voornemens. Een jaar in het Retiro” verder lezen