Als vrij burger in een snikheet theater

Het is kwart voor elf in de avond en nog steeds is het 36 graden. Een omroepster meldt dat we nog een paar minuten geduld moeten hebben. De toneelvoorstelling begint zo. Om me heen zit een leger aan Spanjaarden driftig te wapperen. Met waaiers, met programmaboekjes, met hoedjes. Zou het hier 2000 jaar geleden ook zo vreselijk heet zijn geweest? Zou ik mijn toga ook iets losser om me heen hebben gedrapeerd, in de hoop dat er een briesje doorheen waait?

“Als vrij burger in een snikheet theater” verder lezen

Het zwaaien van de botafumeiro

Als reisleider kun je van alles doen om het mensen naar hun zin te maken. Verhalen over de geschiedenis vertellen, problemen oplossen, de actualiteit volgen, het juiste weerbericht voor de volgende dag paraat hebben, je verontschuldigen aanbieden als dit achteraf (weer) niet blijkt te kloppen. Kortom, met een beetje voorbereiding en hoffelijkheid kun je een aardig eind komen. Eén ding heb je alleen nooit in je macht: of je die reis nog een unieke gebeurtenis of feest gaat tegenkomen. En daarom is het juist zo bijzonder als het wel gebeurt. Zoals in Santiago.

“Het zwaaien van de botafumeiro” verder lezen

Op de foto met een grote Velázquezpop

Ze staan overal in de stad. In totaal zijn het er tachtig: De Meninas van Madrid. Het zijn levensgrote poppen in allerlei bonte kleuren. Soms zijn ze met graffiti, kindertekeningen of wolkjes versierd, dan weer met linten die zeggen ‘let op breekbaar!’. Overal zijn referenties te vinden naar andere kunstwerken, films, eten of mode. Zo is Star Wars vertegenwoordigd met een ‘Darth Vader Menina’, zie je een knipoog naar Andy Warhol bij een Menina met een colaflesje in haar hand of krijg je gezonde trek bij de ‘Fruit Menina’. Kortom, ze vormen een explosie van cultuuruitingen. Maar wat kunnen we ermee?

“Op de foto met een grote Velázquezpop” verder lezen

Wisseling van de macht

Een politieke omwenteling in Spanje! De rechtsconservatieve Rajoy heeft vandaag definitief het veld geruimd nadat een motie van wantrouwen van de sociaaldemocraten een meerderheid kreeg in het parlement. De sociaal-democraat Pedro Sanchéz mag het roer direct overnemen. Uw parlementair verslaggever van Hartje Spanje was als politieke junkie natuurlijk ter plaatse, te meer omdat het parlement letterlijk drie minuten lopen van ons huis ligt.

“Wisseling van de macht” verder lezen

¡Campeones!

‘Wij’ zijn UEFA-kampioen geworden. Wij van Atléti. Wij van Atléti? Jazeker, ondanks uw sceptisch gefrons kan ik u verzekeren, daar hoor ik ook bij.

Overal ter wereld, maar vooral in Spanje, is het niet alleen leuk, maar ook heel handig om je direct tot een der lokale clubs te bekeren. Immers, van hoog tot laag: voetbal is onder mannen nog steeds hét sociale smeermiddel.

“¡Campeones!” verder lezen

Madrileense obers

Dime’ zegt een serveerster nadat ze is uitgepraat met haar collega. Het betekent zoiets als ‘zeg het maar’ – dat past in Spanje in één woord. Ongeduldig wacht ze hoe ik in mijn onhandige Spaans de bestelling doorgeef. Hoewel ik even heb zitten wachten voordat zij naar mijn tafeltje kwam, lijkt zij degene te zijn die haar tijd verspilt. Ze is weer verdwenen voor ik het door heb. De komende tien minuten wacht ik in onzekerheid af of alles wel goed is doorgekomen. Net op het moment dat ik mijn boek besluit te pakken, verschijnt de warme smeuïge tortilla voor mijn neus. ‘¡Que aproveche!’, klinkt er, terwijl ze alweer doorloopt naar de volgende klant.

“Madrileense obers” verder lezen